Карама күзләремә
Ник текәлеп карыйсың,
Әллә мине таныйсың?
Сүзеңне дә әйтмисең син,
Күзеңне дә алмыйсың.
Марат Кәбиров
Кил әле яныма
«Урамда көз», — дисең
Әллә син сизмисең:
Күңелдә язлар әле.
Сөюле җанымда
Син булган чагымда
Язлардан язмам әле.
Кайларда син
Кайларда — уң, кайларда — сул,
Кыйблаларым буталды.
Дөньяларым буталды да
Җаннарымны ут алды.
Ике чәчкә
Кулларымда — ике чәчкә,
Синең биргән бүләгең.
Әйтче, иркәм, моның белән
Ни әйтергә теләдең?
Елмаеп карале
Елмаеп карале бер генә,
Күзеңнән очкыннар сибелсен.
Терелсен яралы күңелләр,
Яктылыкка җаннар күмелсен.
Дөнья матур (икенче вариант)
Кил яныма.
Кара күзләремә.
Күзләремә генә.
Булыр идем
Мин мәңге-мәңгегә
Синең белән генә.
Бергенәм-кадерлем
Төнге күктә берьялгызы
Сагышланып ай йөзә.
Бергенәм, кадерлем.
Сагышланып ай йөзә, бердәнберем.
Ай да ялгыз, син дә ялгыз,
Мин дә ялгыз мәңгегә.
Бергенәм син минем
Язларын, көзләрен
Мин сине эзләдем,
Сиңа тиң ярларны тапмадым.
Алыйм да кулыннан
Гомерләр юлыннан
Бергәләп атлыйк без, аппагым.
Безнең гомер (икенче вариант)
Син көткәндә — мин килмәдем,
Мин килгәндә — син көтмәдең,
Барсы да ялгыш булды*.
Без сезгә кирәк әле
Күкрәкләрдә янар йөрәкләр бар,
Йөрәкләрдә — якты моңнар бар.
Бер-беребезне яктылыкка күмеп,
Бергә үтәр моңлы юллар бар.
