Синсез дә яшәп булмый
Табалмыймын эзләрең дә,
Томанлы ике күзем,
Сиңа дигән чәчәкләрне
Кочаклап калдым үзем.
Табалмыймын эзләрең дә,
Томанлы ике күзем,
Сиңа дигән чәчәкләрне
Кочаклап калдым үзем.
Төссез генә барган тормышымны
Алсу гөлгә күмеп килдең син.
Шат елмаеп чыккан кояш кебек,
Ходай биргән бәхет идең син
Гел бәхетле булып булмый
Бик бихетсез көннәр бар.
Мендәр читен юешләтеп
Елап чыккан төннәр бар.
Иң серле караш ташлыйсың,
Ә мин сиңа күз кысам.
Юри гашыйк булган булып,
Мин үзем чынлап кызам.
Мин үзем чынлап кызам.
Бер күрүдә күңелемә кердең,
Бул дидең миңа гына.
Әйе диеп җавап бирде йөрәк
Бәгърем сиңа гына.
Миңа синнән берни кирәк түгел,
Яратмасаң да ярый.
Бары сагышланган йөзең генә
Йөрәгемне яралый.
Синең күңел әйтерсең лә ап-ак бер кыш,
Үзе йомшак, үзе сап-салкын.
Кышкы кояш кебек саран синең назың,
Тик хисләрең генә гел ялкын.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишләргә сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Син акыллы,
Син бик әйбәт,
Син бик асыл Ир-егет.
Сине күргәч
hич, Бер кыз да
Түзеп торалмас кебек.
Минеке бул дисең миңа
Кулымнан тотасың да.
Тик мин беләм иртәгәчә
Син мине онытасың да.
Көзге салкыннарда адашырлык
Язгы назлар барын сиздеңме?
Ятлар түгел, үзебездә белми
Күпме көттек, көттек бу мизгелне.