Гомер буе көткән бәхетем
Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.
Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.
Сиңа гашыйк булырмын дип,
Карамадым уйлап та.
Сөярмен дип уйламадым,
Чынлап түгел, уйнап та.
Ул — минем сулар сулышым,
Ул — минем сулар һавам.
Ул — минем йөрәк кагышым,
Ул — минем йөрәк дәвам.
Язмышның ялгышымы бу,
Ялгыштыкмы үзебез?
Икебез дә бер кешегә
Гашыйк булып йөрибез.
Үрелеп үскән гөлләремнең
Сиңа бирәм алсуын.
Син яраткан алсу йөзләр
Елмаеп көлеп торсын.
Кая барсаң да өеңә
Кайтасың килеп торсын.
Иремнең әнисен назлап,
Әнкәем, дидем үзем.
Онытыйк әле без әйдә
«Килен-кайнана» сүзен.
Чит-ят кешенең сүзләрен
Тыңласам да, ишетмим.
Бик авыр сүз әйтсәләр дә,
Әллә ни исем китми.