Көтәм сине (беренче вариант)
Син кайларда йөрисең икән,
Алтыным, көләч йөзле иркәм?
Кайтырсың дип мин өмет итәм.
Мин сине һаман көтәм, көтәм.
Син кайларда йөрисең икән,
Алтыным, көләч йөзле иркәм?
Кайтырсың дип мин өмет итәм.
Мин сине һаман көтәм, көтәм.
Җилфер-җилфер җил искәндә,
Дулкын уйный күлләрдә.
Иркәмне иркәләгез дип,
Куштым искән җилләргә.
Исәннәрдер әле дия күңел,
Сагынулардан йөрәк уела.
Кайчан да бер миңа, кайчан да бер
Кайтып килерсез күк тоела.
Давылларда очты ал яулыгым, Бәлки, табалырсың ишкәен. Яшьләй сөйгән ярым ятка калды, Әйтегезче, дуслар, нишләем? Аның йөрәге дә юксынудан Сызланадыр кебек гомергә. Ара ераклаша, тик нигәдер Кавышырбыз кебек күңелгә. Ник моң булып кердең тормышыма, Нур сипмәгәч таңнар аткандай? Әмма сүнмәс рухым һаман көчле, Дәрья суы ташып аккандай.
Бик еш төштә күрәм иске өйне,
Иске өем — бала чакның йөзе.
Үткәннәрне күрсәм иске өйдә
Якты уйлар үзәгемне өзә.
Истә һаман авыл урамнары
Күз алдымда болын юллары.
Гармун тартып, зәңгәр кичләреңдә
Шунда үтте яшьлек елларым.
Дусларым, каңгырып кайттым,
Дусларым, ерак илләрдән,
Шахтерлар — батыр егетләр,
Дусларым, сәлам әйттеләр:
Матур кызларга, якын дусларга,
Син дә, кодача, өлешсез калма…
Бик сагынган чаклар була сине,
Тугры Тукай, тугры Габдулла.
Ай күрде дә, кояш алды сине
Мәңге янар өчен халкыңа.
Бик сагынган чакларымда
Төшләремә керсәңче.
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче! Әе! (Әе, әе!)
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче!
Исәнмесез, дуслар, исәнмесез!
Һәр очрашу шулай башлана,
Һәр күрешү шатлык алып килә,
Куанычтан күзләр яшьләнә.