Хуш, авылым
Туган җирем, сөйгән авылым
Бигрәк якын күңелгә.
Кай илләрдә яшәсәм дә,
Оныта алмам гомергә…
Туган җирем, сөйгән авылым
Бигрәк якын күңелгә.
Кай илләрдә яшәсәм дә,
Оныта алмам гомергә…
Төнбоеклы тирән
Күл ярлары чирәм.
Чирәмендә ятып ял итәм.
Күлнең суын буйлыйм,
Үзем сине уйлыйм,
Үзем сине сагынып көтәм.
Туктады моң, телләремнән ычкыналмый калды сүзем,
Туктады моң, өлгермәдем, киттем читкә,
Мин янәсе сабыр, түзем, мин янәсе сабыр, түзем.
Сау бул, минең туып үскән ямьле илем,
Сау булсыннар урман, басу, кырларым,
Сау булсыннар печән чапкан болыннарым,
Сау булсыннар даннар тоткан сабан туйларым.
Сагынулар — сары алтын, Моң-сагыш тулы ялкын. Бар җирдән дә күңелемә Туган авылым якын. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Гомеремнең якты язы Калган сиңа бәйләнеп. Кайларда гына йөрсәм дә, Кайттым сиңа әйләнеп. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Җәйге яшел үләннәргә Ятып ауныйсым килде. Маңгай тирләремне … Читать далее
Язмыш илтте яшьли еракларга,
Йөрәк ничек ярсып типмәсен.
Читтә яшәп, ялгыз картаерга
Беркемгә дә насыйп итмәсен.
Сагынырсың әле син дә бер,
Искә төшәр юләр яшьлегең.
Йөгереп, килеп, кочкан итеп,
Күрсәтер йокыңда төшләрең.
Сагынырсың минем кулларымны,
Үткәнеңне уйлап әченсәң,
Миннән башка бер кем шулай назлап
Сөймәгәндер йомшак чәчеңнән.
Иртән торсам, кичен ятсам,
Сине уйлыйсым килә.
Йөрәгемнең юксынуын
Җырда җырлыйсым килә.
Челтерәп аккан чишмәләр
Тик туган якта гына.
Туган якны хурламыйбыз,
Син аны макта гына.