Болытлар агар инде
Кышларымда узып бара,
Тагы бер язым җитә.
Көтүләрем бушка булгач,
Гомерем синсез үтә.
Кышларымда узып бара,
Тагы бер язым җитә.
Көтүләрем бушка булгач,
Гомерем синсез үтә.
Болыннарда икәү йөргән идек,
Җәйге алсу таңнар атканда.
Яшьлек мәхәббәтемне белдереп
Язган идем сиңа хатлар да.
Беренче тапкыр күрүем,
Шулай да таныйм кебек.
Күзләрең аша йөземә
Язмышым карый кебек.
Хәтердә ул тыныч айлы кичләр,
Хәтердә бормалы су юлы.
Онтылмый беренче саф мәхәббәт,
Онтылмый Агыйдел сылуы.
Үпкәләргә бәлки хакың бардыр,
Ничек инде хәтер калмасын.
Еллар буе көттек очрашуны,
Бер җылы сүз әйтә алмадым.
Бер җылы сүз әйтә алмадым.
Бер күрәсе иде,
Бер үтәсе иде
Синең белән яшьлек эзеннән.
Таң аттырып бергә,
Куркып тормый бер дә,
Олыларның әйткән сүзеннән.
Бер күрәсе иде,
Бер үтәсе иде!
Кайгыларым ташлыйм диеп ялгыш,
Бәхетемне суга салганмын.
Бер гомер аз, сине яратырга,
Тик карашлар белән озатырга.
Мәңгелеккә йөрәгемә кердең,
Мәхәббәтең белән елатырга.
Күз алдымда айны күрсәм
Күз алдыма киләсең.
Яңгыр тамчылары булып
Тәрәзәләргә чиртәсең,
Тәрәзәләргә чиртәсең.
Йөрәк кебек ярсып, ургып ташып,
Агыйделдә дулкын сикерә.
Бөдрә дулкыннарда уйнап үсте
Талдай зифа буйлы Зөлфирә.