Гәүһәр туй
Бер-бер артлы туйлар уза,
Көмеше, алтыннары.
Яшьләр һаман яп-яшь кала,
Ә гомер чаба ары!
Бер-бер артлы туйлар уза,
Көмеше, алтыннары.
Яшьләр һаман яп-яшь кала,
Ә гомер чаба ары!
Гомерем буе сине сагнып көттем,
Ташкын сулар кебек ашкынып.
Мәхәббәтем сиңа шулай көчле —
Сүнгән учак китәр кабынып.
Егет:
Бөдрә чәчең тараладыр,
Таратып караган юк.
Нинди була ул мәхәббәт —
Яратып караган юк.
Офыкларны каплап балкып киткән,
Салават күпере кебек бу гомер.
Көннәремне серле итәм дисәң:
Кердең дә син күңелемә
Былбыл булып сайрадың.
Тик бер сине, сине генә
Гомерлеккә сайладым.
Вальс! Вальс! —
Яңгырый киң залда.
Вальс! Вальс! —
Канат ул һәр җанга
Вальс! Вальс!
Кушылыйк без аңа.
Вальс залда, киң залда, вальс һәркайда!
Янымда — иркәм…
Безгә нур сипкән,
Гашыйклар иткән,
Бәхетле иткән —
Вальс! Вальс! —
Син сихри өермә!
Вальс! Вальс!
Яз шаулый күңелдә.
Вальс! Вальс!
Безнең сөю мәңге —
Мәхәббәт сүрелми гомергә!
Мәхәббәт сүрелми гомергә!..
Җырларым булып,
Моңнарым булып,
Кердең, син минем
Кердең күңелгә.
Онытылмас булып,
Онытылмас булып,
Кердең күңелгә,
Кердең күңелгә.
Кош булып барырмын сиңа,
Җаныңда терәк булса.
Өзелексез (Кош булып) сайрап торырмын —
Җаныңа кирәк булса.
Ярып ала алмыймын йөрәгемне,
Әйтә алмыймын әйтер сүзләремне.
Сизә микән шуны сөйгәнем?
Мәхәббәттән бәхет көткән чагым,
Җыл-давыллар тынып калачак.
Кышлар гына үтсен, кышлар гына
Кышлар гына үтсен,
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.