Без киләбез!
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Гафу итмәм сине, үземне,
Исраф итсәк әгәр гомерне.
Яшәү үзе бәхет түгелме?!.
Гөлгә күмик әле күңелне.
Бер генә сүз,
Бер генә сүз әйтә алмый калдым,
Таба алмый калдым вакытын.
Очып киткән кошлар төркеменә
Иярмәс тә иде,
Иярмәс тә иде минем бәхетем…
Аланнарга чыгып кына
Бер сызгыраек әле.
Тын кичләрдә яшьлек җырын
Бер сыздыраек әле.
Рәхәтлекнең күгендәмен,
Чуртыма китсен мәе!
Аи — һай тәмле дә, татлы да
Бикә апаның чәе!
Аклыгын-сафлыгын саклый,
Карыймын каеннарга.
Җил давыллар кагылса да,
Бирешми(к) кайгыларга.
Иртән торгач мөселманның
Тәүге сузе-бисмилла.
Бисмилланы әйтсә генә
Күңеленә хуш була.
Бисмилланы кабатласаң
Савап була, эш уңа.
Безгә күктән иңдерелгән
Тылсымлы сүз-бисмилла!
Сөюләрем көчле,
Һәтәр яшен төсле,
Сак бул, син, ут белән уйнама!
Вәгъдәләрең бозсаң,
Ятларга кул сузсаң,
«Гафү итәр бу!» — дип уйлама.
Бар хәсрәтем, бар хәстәрем — бала өчен,
Хөрмәтем дә, хезмәтем дә — бала өчен.
Үкенүләр, үтенүләр — бала өчен,
Йокысыз төн, тынгысыз көн — бала өчен.
Батырларның гомере мәңге сүнмәс,
Ил күгендә йолдыз булып балкыр.
Шундый якты йолдызларның берсе —
Ардуан батыр, Ардуан батыр.