Өлешемә төшкән көмешем!
Әле дә син бар әле бәхетемә,
Мәхәббәтем, оҗмах җимешем!
Син бит миңа Ходай биргән бүләк,
Өлешемә төшкән көмешем!
Әле дә син бар әле бәхетемә,
Мәхәббәтем, оҗмах җимешем!
Син бит миңа Ходай биргән бүләк,
Өлешемә төшкән көмешем!
Әллә хыял, әллә чынлык булды,
Әллә өн бу, әллә төш булды.
Өннәр белән төшләр арасында
Юлларыбыз бергә кушылды.
Өздереп бер карадың да
Яндырдың йөрәгемне.
Хәзер сизмим кайда басып,
Ни эшләп йөргәнемне.
Юлларыңа чәчәк булып үстем.
Өзеп ал син мине, өзеп ал!
Һис калдырма юллар тузанында —
Йөрәгеңә сөю итеп сал!
Шундый матур, йомшак бит ул,
Әнкәй биргән мендәре.
Җылылыгы ни тора бит,
Кышкы кичен, төннәрен.
Өзәмен ромашка таҗларын
Сөяме, сөймиме дип ярым.
Әйт, чәчкә, дөресен әйт инде,
Юансын йөрәгем һәм җаным.
Әйтмә бер сүз, кирәк түгел, иркәм,
Карашыңнан гына сиздерче.
Үзең кебек тышка чыгармыйча
Күңелемнән генә сөемче.8г8
Беркайчан әйтмә син авыр сүз,
Бик кыска, әй кыска гомерләр.
Син — минем гомерлек юлдашым.
Син — гөлем (чәчкәм), йолдызым, сөйгән яр.
Әйтмә син авыр сүз, әйтмә син!
Йөрәк бит болай да яралы.
Җырларны шаулатып җырлыйсы,
Гөрләтеп яшисе бар әле.
Һәр көнне керәсең төшемә —
Елмаеп чыгасың тирмәңнән.
Чәчеңне җилләргә,
Җилләргә, җилләргә
Таратып үтәсең тирәмнән.
Ә мин сине көтмим,
Назлар өмет итмим.
Үтте инде, үтте ул чаклар.
Кабатланмый бит ул,
Кабат янмый бит ул
Үткәннәрдә яккан учаклар.