Нәнәемә (беренче вариант)
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
Бер ялгызы бала үстерүе
Җиңел булмаган шул, булмаган.
Ничек кенә түзгән әнием, диеп
Мин әле дә, әле дә уйланам.
Әткәй гомер буе күк ат җикте,
Канатында нурлар уйнады,
Үз йөрәккәйләрен жәлләмичә
Бала бәхетләрен уйлады.
Әйдә әле, бер җырлыйк әле,
Моң бар чакта күңелдә.
Ярсу хисләр, ярдан ашып,
Күңелләрдән түгелә.
Кушылып сандугачларга,
Моңнарын түгә тальян.
Үзәкләрне өзәр моңны,
Бу тальян алган кайдан?
Күкрәген киң — әйдә уйна,
Курай моңы яңграсын.
Кышның сары бураннары,
Көткәндә дә, күңелләр дә,
Тал тирәкләр яфрак ярсын.
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Үтә көннәр, үтә еллар,
Яшьлек язым артта кала.
Былбылым да алсу таңда
Күңелемә (йөрәгемә) моңнар сала.
Икәү учак яккан идек,
Ярда балкып калды ул.
Ничә еллар сөю уты
Йөрәкләрдә янды ул.
Әнкәемнең иңнәренә
Әткәем яулык салды.
Бу бәхетле мәлләрен
Хәтерем тотып калды.