Туган көн (тугызынчы вариант)
Туган көнең синең, җан дускаем,
Гомереңнең чәчкә чаклары.
Теләкләрнең сиңа иң изгесе —
Йөрәк түрләрендә ятканы.
Туган көнең синең, җан дускаем,
Гомереңнең чәчкә чаклары.
Теләкләрнең сиңа иң изгесе —
Йөрәк түрләрендә ятканы.
Әйдә, дустым, кайтыйк әле,
Авыл Сабан туена.
Быел барыбер кайтам дип,
Җыендым кыш буена.
Авылларда каз өмәсе гөрли,
Юл буена канат сипкәннәр.
Канат өсләренә баса-баса
Кызлар каз юарга киткәннәр.
Хәйран калып, юлларымнан туктап,
Моң агышын кабат тыңладым.
Буатлардан (гасырлардан) килгән азан аша,
Яшәү фәлсәфәсен, аңладым.
Ничә еллар буе усал җаннар,
Мәхрүм иткән безне азаннан!
Тик барыбер-ниләр булса булган,
Язмаган бит халкым иманнан!
Йөрәк әрнеп, сыкрап чатнаганда,
Мәгънәсе бетсә барыр юлларның,
Бер җылы сүз, тик бер җылы сүз,
Бер җылы сүзе җитә дусларның.
Бер җылы сүзе җитә дусларның.
Уңышлардан башың әйләнмәсен,
Авырлыктан сынма, дустым, түз!
Сагышны тарата, хисләре яңарта
Чын күңелдән әйткән җылы сүз.
Сагышны тарата, хисләре яңарта
Чын күңелдән әйткән җылы сүз.
Выкыт ул, һич көтми, ашыга,
Күңелем нигәдер зарыга.
Ә шулайда барам мин алга, һаман да
Өметләрне баглап Аллага.
Таш утыра йөрәгмдә
Син кабызган ярада.
Кояш нуры сүнгән кебек
Хәзер безнең арада.
Пар кантлар җилдә каерылды,
Ялгызлыкның беләм салкынын.
Сезнең өчен саклап яшимен мин
Гайлә үчагының ялкынын.
Кайгы кызыл, камчылы ул,
Көчле яшен ташыннан.
Агач түгел, адәмнәрнең
Кайгы йөри башыннан.
Бу дөньяга килгәч инде,
Китмәенчә юк шул чараң…
Мин бит, тере йолдыз сымак,
Балкып янар өчен озак
Мәңгелеккә китеп барам!