Аргаяш күлләре
Зәңгәр күлләр безнең якта
Ал кояшка тартыла.
Кыр казлары безгә кайта
Шул таңнарның артыннан.
Зәңгәр күлләр безнең якта
Ал кояшка тартыла.
Кыр казлары безгә кайта
Шул таңнарның артыннан.
Алмалар үсә икән,
Өзелеп төшә икән.
Алма кебек дуслар барда
Күңелләр үсә икән.
Чит җирләргә киткән кошлар сыман
Ак болытлар ага еракка.
Үз — үземне тыеп кына торам
Очар идем мин дә шул якка .
Ак болытны юлдаш итәр идем
Хәлләремне алар аңласа .
Шул болытлар белән китәр идем,
Туган — үскән җирләр калмаса.
Агыла да болыт агыла
Таулар аша авылым ягына.
Тәрәзәгә чиртер дә яңгыр
Нәрсә әйтер туганнарыма?!
Агыла да болыт агыла
Туган-үскән җирләр ягына.
Тәрәзәгә чиртер дә яңгыр
Нәрсә әйтер туганнарыма?!
Агыла да болыт агыла.
Сихри төнлә, айга карап,
Думбраңны чиртәсең.
Күңелләр дә туган серне
Кыллар аша әйтәсең.
«Хәлләрең ничек?» дидегез,
Уйлап, әллә шаярып.
Сер бирергә һич исәп юк,
Яшибез гөрләп, янып.
Ап-ак алтын җырларымны Җырламыймын данлык өчен; Җырлыймын алтын илем өчен, Үз туган халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым өчен. Саф көмештәй җырларымны Җырламыймын алтын өчен; Җырлыймын тик саф көмештәй Саф йөрәк халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым … Читать далее
“Кеше китә — җыры кала”, — диләр,
Бер җыр калсын әле бездән дә.
Ул җыр җанга шатлык булып керсен,
Кояш булып кунсын йөзләргә.
Йөрәкләргә дава моңлы җырлар
Йөзегезгә күчкән елмаеп.
Матур җырлар җырлап йөз яшәргә
Җыр-моңнарның чиге булмый ул.