Сине бик сагынам
Сагынам, сине бик сагынам,
Хәтерем гөл сиңа кагыла:
Алтынсу көземдә
Таң чыгы күзеңдә
Буй-сының, уй-йөзең чагыла.
Фәрит Хатыйпов
Сагынуларың әгәр чиктән ашса
Аңламадың микән мине чынлап,
Сер бирмәдең микән аңлап та…
Син киткәннән бирле шуны уйлап,
Ямансулап йөрим аулакта.
Сагыш (алтынчы вариант)
Һавадагы ак болыттан
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул болыттан тамчы тамып
Керфекләрем чыланды.
Кыйбла якка искән җилдән
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул җил мине, чәчләремнән
Сагындырды Апас, сагындырды
Җилләр хәбәр итәр ераклардан,
Туган якка минем кайтасымны.
Сагындым мин яшьлек дусларымны,
Сагындым мин гүзәл Апасымны,
Сагындым мин моңсу каеннарны —
Алар көтә минем кайтасымны.
Сагынам (өченче вариант)
«Ни хәлләрең бар синең?» — дип,
Соравыңны сагынам.
Күңелемә сеңеп калган
Моңнарыңа табынам.
Сагынам, сагынам,
Моңнарыңа табынам.
Сагынам.
Мәхәббәт сагышы
Сындыра талларымны.
Чит җирләрдә ялгыз башың,
Беләлмейм хәлләреңне…
Мәхәббәтем яши йөрәгемдә
Тагын бер яз синсез үтеп китте,
Синсез күзен ачты бөреләр.
Моңлы кошлар сайрый таң атканда,
Өзгәләнә шул чак күңелләр.
Мин югалмам
Ерактагы берсе сагынып яши,
Берсе мине, ялгыз калдырды.
Онытмаучы, ялгыз калдырмаучы,
Гомерлеккә миңа яр булды.
Моңлану (икенче вариант)
Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Көт мине (беренче вариант)
Язгы кичләр юмарт була
Сагышка, моңга.
Сагыш, моң, йөрәккә үтеп,
Әйләнә җырга,
Язгы хисләр күңелеңне
Дәшсәләр юлга,
Көтәрмен диген антың бар,
Ялгышма, уйла!
