Истәлеккә бер җыр бүләк итәм

Үтмәс тесле иде бергә чаклар,
Мәңгелек җәй иде йөрәктә.
Кошлар китеп бара безнең яктан,
Моң калдырып туган төбәктә.

Гүзәл җыр кебек

Хәтеремдә: ул көн аяз иде,
Күкрәп үскән иде чәчкәләр.
Шаян карашларың йөрәгемә
Мәхәббәттән гөлләр чәчтеләр.

Гармун (бишенче вариант)

Ниләр булды икән, таңга кадәр иркәм
Сагыш тулы бер моңны уйнадым.
Гармун белән бергә күңел өзгәләнә,
Аерылу көе дип уйладым.

Вәгъдә (беренче вариант)

Таң атканда, салкын чишмә буенда,
Очраштык без иркәм белән тагын да.
Күктә болыт тулган иде,
Сандугач та тынган иде,
Без аерылып киткән чагында.

Бик сагынган чакларымда

Бик сагынган чакларымда
Төшләремә керсәңче.
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче! Әе! (Әе, әе!)
«Сагыш төсе нинди була?» —
Йөзләремдә күрсәңче!