Сыктау
Ак күлмәкле ялгыз каен! —
Сөйлим сиңа олы кайгым.
Мин бит, каен, әтиемне, әниемне югалттым.
Әйтче, каен, ничек итеп күңелемне юатыйм?
Ак күлмәкле ялгыз каен! —
Сөйлим сиңа олы кайгым.
Мин бит, каен, әтиемне, әниемне югалттым.
Әйтче, каен, ничек итеп күңелемне юатыйм?
Былтыр әле янга һич борчылма
Заманында азмы күргәнең?
Өч көнлек ди һаман эше кала
Дөньялыктан киткән бәндәнең.
Аяк очларына гына басып
Баш очыма килгәч тә әнкәм.
Һәр иртәдә назлы тавышыңны
Дәшәр идең миңа: «Тор, бәбкәм».
Синең гөлләр, әнкәй, шау чәчәктә!
Ничек үсә, әйтче серләрен?
Күңелеңдәдер ул бизәкләре,
Шуңа көчле, дәртле йөрәгең.
Чагыладыр аңарда
Чишмәләрнең чыңы
Чишмәләр буенда
Җырланган җыр моңы.
Тәрәзәне ачып кош очырдың
Ул кошчыгың, әни, мин идем.
Бәхет эзләп киттем туган җирдән
Бәхет агачыннан өзелдем.
Сабыф чагым — алсу таңым
Зәңгәр болыт артында.
Сабый чакта бер моң килә
Хыялым канатында.
Мең-мең йолдыз, мең-мең кояш
Әнием кочагында
Купме нур һәм җылылык бар
Куңеле учагында
Әниемнең яшь чагы да,
Ә минем — бала чагым.
Уйларым шул матур мәлгә
Әйләнеп кайта тагын.
Хәтеремдә иртә таңда
Әнием җырлаганы.
Искиткеч моң! Тынып кына
Йокламый тыңлаганым.