Кайларда сез?
Исәннәрдер әле дия күңел,
Сагынулардан йөрәк уела.
Кайчан да бер миңа, кайчан да бер
Кайтып килерсез күк тоела.
Исәннәрдер әле дия күңел,
Сагынулардан йөрәк уела.
Кайчан да бер миңа, кайчан да бер
Кайтып килерсез күк тоела.
Язлар җиткән саен моңсулана,
Сагышлана бара йөрәгем.
Мин бер таңда назлы җилләр аша
Яшьлегемә хәбәр җибәрдем.
Япь-яшь егет җырлый,
Күңеле ник ярсый?
Нигә көе өзә бәгырьне?
Читтә гомер итсәң,
Туган яктан искән
Җилләренә тикле кадерле.
Хат язсам да бармас төсле,
Ахры ерак киттем илемнән,
Бала чакларымда уйнап йөргән,
Чия чәчәк аткан җиремнән.
Җәйләр үткәч, ялгыз каен үкси,
Үзәкләре сызлый уелып.
Үзенә иш көтеп яши сыман,
Җилләр куенына сыенып.
Зиянчура, син бит гүзәл җиркәй, Әсир иттең мине мәңгегә. Синең язмыш булды минем язмыш, Минем язмыш синең җиреңдә. Нинди генә җирләр гизмәдем, Синнән гүзәл җирне күрмәдем. Нинди генә сулар кичермәдем, Һәр чак, Иек, сине ислимен. Тауларына, урман-кырларыңа, Гөлләреңә карап туймадым. Ә кошларның сихри тавышларын Моңнарыма салып җырладым. Нинди генә җирләр гизмәдем, Синнән гүзәл җирне күрмәдем. … Читать далее
Кеше җирдә йорт-җир, нигез кора
Тимәсен дип җилләр, салкыннар.
Зур илемдә минем өем, гаиләм,
Республикам, туган халкым бар.
Нурлы җирем минем, моңлы җирем,
Яшә мәңге тыныч балкышларда!
Чәчәк исе килсен җилләреңнән
Аклык кына булсын ак кышларда!
Бу җирләрдән синсез китмим, китмим (китмәем мин)—
Йөрәгемнең шашкан бер мәле.
Шатлыкларга шатлык өстәлсә дә,
Бу дөньямның синсез ни яме?!
Бу җирләрдән синсез китмим, китмим (китмәем мин)…
Йөрәгемнең шашкан бер мәле.
Бик сагындым сине, Туган илем,
Кайтыр юллар әле төшмәгән.
Газиз әнкәемнең учагында
Мин ашыйсы ашлар пешмәгән.