Киләм кичке урам буйлап
Киләм кичке урам буйлап
Экрен генә яңгыр сибәли.
Ә уйларым минем үткәннәрдә
Әйләнәләр яшьлек тирәли.
Киләм кичке урам буйлап
Экрен генә яңгыр сибәли.
Ә уйларым минем үткәннәрдә
Әйләнәләр яшьлек тирәли.
Кич утырып кызлар чигү чигә,
Чикәннәре, беләм, бирнәлек.
Апаемны былтыр сораттылар,
«Әле яшерәк» дип бирмәдек.
Бу ярлардан теге ярга
Йөзеп чыгалмаганнар.
Җиңәмен дип кергәннәр дә
Җиңеп чыгалмаганнар.
Елгалар төнен сөйләшә
Болыт тауларга кунгач.
Йөрәкләр төнен серләшә
Аяк тавышы тынгач.
Яшьлек бит ул — йөгәнсез ат,
Башын бирми дә куя.
Шул дәвер була бер кабат,
Шул дәвер була бер кабат,
Үтсә, килми дә куя.
Гомер буйлап барам,
Барсын уйлап барам,
Уйлар бетмәле түгел.
Алай итеп карыйм,
Болай итеп карыйм,
Башың җитмәле түгел.
Үткәндә кичергән —
Кайгылар, газаплар
Барысы да онтыла,
Барысы да җуела.
Тыныч тормыш инде югалды…
Бураннарга дөнья уралды…
Тын алырлык тыныч мизгел юк —
Тормышмы бу, тоташ буранмы?!
Минем әле иң бәхетле чагым
Яннарымда сөйгән яр әле.
Саф хисләргә урын бетте, димә,
Бу дөньяда сөю бар әле.
Башкортларым, уку кирәк, уку кирәк!
Арабызда наданнар күп, уку сирәк.
Аңгыра аюдан Уралдагы курыккандай,
Эй, туганнар, наданлыктан курку кирәк!