Атҗитәр
Атҗитәр авылы матур
Уфага ерак түгел,
Сагынып кайтып киләмен
Анда юллары такыр.
Атҗитәр авылы матур
Уфага ерак түгел,
Сагынып кайтып киләмен
Анда юллары такыр.
Безнең Ыкның тауларында
Дулкынлана кылганнар.
Тауга карап таулар була
Туган җирдә калганнар.
Арчаларга озата килдем
Мин сине зәңгәр кичтә.
Зәңгәр кичләр синсез нишләр,
Күңелдән китмәс һич тә.
Зөя буе куе тал-тирәк,
Апасым дип тибә яшь йөрәк.
Ага бу җыр Апасымны сөйгәнгә.
Яшә, Апас, гомер-гомергә,
Сүрелмичә мәңге күңелемдә.
Язлар җитсә, күңелем канатлана,
Ашкынамын туган якларга.
Тәүге ояларын сагынып кайта
Ераклардан сайрар кошлар да.
Туганнар, тыңлагыз,
Кушылып җырлагыз,
Безнең җыр бәйсезлек зурында.
Азатлык байрагы,
Чын хаклык байрагы
Татар халкының үз кулында.
Борма-борма юлларыңның
Читләре ап-ак каен.
Ак каеннар, ак бәхетләр
Җире син, Азнакаем.
Чаллы дигән бездә гүзәл як бар,
Гөрли анда сабан туйлары.
Кыюларны дәшә үз кырына
Без яшәгән Кама буйлары.
Авылым — Балыклы Чүкәй,
Туган авылым минем.
Синдә минем әти-әни,
Нигезем, туган җирем.
Сызылып таңнар аткан чакта
Сине сагына күңел.
Җәйге айлы кичләреңне
Сагынмый мөмкин түгел.
Авылымны чыгып киткән чакта
Ак каеннар калды озатып.
Авылымнан җырлый-җырлый киттем
Каеннарны кистем елатып.