Аккош йөзә, дәрья гизә
Аккош йөзә, дәрья гизә —
Хәерле юл теләдем;
Кайларда да онытылмый ул
Туган-үскән җирләрең.
Аккош йөзә, дәрья гизә —
Хәерле юл теләдем;
Кайларда да онытылмый ул
Туган-үскән җирләрең.
Төннәрен төшкә керәсең,
Искә төшәсең таңда.
Җаным синдә калган бугай,
Калага каерсам да.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән туфрак эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сиңа тарта күнел,
Кайтчы, иркәм, кайтчы яныма.
Олы юлдан яуга киткән чакта
Таң җиленнән томан таралды.
Авыл башындагы куш наратка
Атлар да бит борылып карады.
Яңгыр тамчысы төшмичә,
Чәчәк ачылмас;
Җырламыйча, йөрәгемдә
Ялкын басылмас.
Иртәнге чык чишмәләргә
Моң булып тамса,
Кыр чәчәкләре алланып
Бөресен ачса,
Зәңгәр күктән җыр агылса
Кояш нурында,
Бар гүзәллек сөйли кебек
Синең турында.
Дулкын-дулкын булып кала
Агымсудан су алсаң.
Үкенерсең, Сылукаем,
Күз алдыңнан югалсам.
Чәчәкләрнең матурларын сайлап,
Такыялар үрдек болында.
Шул чәчәкләр исе килә сыман
Иңнәремә салган кулыңнан.
Сабан туе — хезмәт туе,
Шатлык һәм бәхет туе, шул;
Уйнап, биеп, җырлап, көлеп,
Бәйрәм итик көн буе.
Кара бөдрә чәчләремне
Үрдерәсем килмидер…
Эчем ялкын, тышым салкын,
Белгертәсем килмидер.