Яшьлек тауы
Көннәр үтә, еллар үтә, гомер үтә,
Хыялларда калды яшьлек чагым.
Шул яшьлектә, шул хыялда, янаса
Кире янмас яшьлек учагым.
Көннәр үтә, еллар үтә, гомер үтә,
Хыялларда калды яшьлек чагым.
Шул яшьлектә, шул хыялда, янаса
Кире янмас яшьлек учагым.
Әй, газиз туфрагым, туып-үскән ягым,
Беләм синдә бетмәс моң барын.
Җәен-кышын тынмый чишмәләрем җырлый
Әнкәемнең бишек җырларын.
Үтте-китте яшьлек,
Аккан сулар кебек,
Сизелмәде аның узганы.
Безнең йөргән эзне
Күптән күмгән инде
Гомерләрнең авыр тузаны.
Бик кечкенә чагымнан ук
Гармун алдым кулыма.
Моңдаш булды җырыма ул,
Юлдаш булды юлыма.
Уйна, гармуным моңлы итеп,
Үзәкләрне өздереп.
Тарат кайгы-сагышларны
Моңнарыңда йөздереп.
Язгы сулар кебек аккан гомер
Күңелләргә бетмәс моң сала.
Онытылмас яшьлек хатирәсе
Күңелләрдә кабат яңара.
Җил белән серләшкән каеннар
Яңарта яшьлегем хисләрен.
Шомыртлар ак шәлен ябынса,
Сагынам авылым кичләрен,
Сагынам, сагынам өзелеп,
Ялкынлы яшьлегем эзләрен.
Яз гына урамда, яз гына!
Җаннарны җылытырлык наз гына.
Син барда азынган күңел дә
Нигәдер гел сине сагына.
Яз гына урамда, наз гына…
Хуш, әтием, инде мәңгелеккә
Аерылды безнең аралар.
Өзгәләнеп күпме еласак та
Күрешергә юк шул чаралар.
Хәлимәнең чәчләренә
Сулар килеште микән?
Толымнарын дулкын итеп
Җилләр үреште микән?
Агыйделкәй ак микән,
Бездән бик ерак микән?
Хатлар саен сөям диеп
Язулары хак микән?