Әниемнең җылы кочагы
Сөекле әниемнең
Борчыгандыр җанын
Күңелемнең көйсез һәр чагы.
Еласам, юаткан,
Иркәләп уйнаткан
Әниемнең җылы кочагы.
Сөекле әниемнең
Борчыгандыр җанын
Күңелемнең көйсез һәр чагы.
Еласам, юаткан,
Иркәләп уйнаткан
Әниемнең җылы кочагы.
Газиз әнкәй, синең истәлеккә
Утырттым мин миләш агачын.
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Оныталмыйм җылы карашың,
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Таң нурыдай якты карашың.
Ак мамыктан әнкәм шәл бәйләгән,
Челтәр-челтәр итеп читләрен.
Әйтерсең лә шулай бәйләгән ул
Ак шәл итеп йөрәк хисләрен.
Гомер таңнарыбыз аткан көйне
Зарыгу белән көтеп алучы,
Безнең өчен тау кадәрле йөкләр
Күтәрергә әзер калучы —
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сез бирәсез, гүзәл әниләр.
Сездә яши сүрелмәслек хисләр,
Йөзегездә шәфкать нурлары,
Сезнең җырлар аша күчә безгә
Туган халкыбызның моңнары,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр..
Якты йолдыз кебек сез балкыйсыз
Тормыш — юлларыбыз күгендә,
Ин кадерле бер кешебез булып,
Сакланасыз күңел түрендә,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сеэ бирәсез, газиз әниләр.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Улым (балаң) кайтыр диеп
Ак күлмәген киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Балам кайтыр диеп
Матур күлмәк киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.
Гомеремнең зур юллары
Еракка илттеләр.
Сине уйлап, сине сагынып
Көнннәрем үттеләр.
Чәчкәләрдәй назлап безне
Газиз әнкәй үстергән.
Чал төшмәгән, еллар аңа
Ап-ак калфак кидергән.
Әнкәемнең җылы карашларын
Күрми торсам, бик тиз сагынам.
Читлектәге (бишектәге) моңсу кошчыҡ кебек
Канатларым кагып талпынам.
Тормыш ямен сөйгән саф күңелең
Көч-дәрт бирә сиңа яшәргә.
Язмыш сынауларын узган чакта
Булсаң иде гел янәшәдә.