Яңа ел моңы

Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.

Яши алырмынмы мин синсез?

Сине күрдем чишмә буйларында,
Болыннардан кайтып барышлый.
Без кавышып, гомер юлларында
Яши алырбызмы ялгышмый?..

Яшерен сөю

Язлар җиткәч, Идел суы ярсып агар,
Дулкыннары сыймас аның ярларына.
Ярларыннан чыккан ярсу Идел кебек,
Мәхәббәтем сыймас минем җырларыма.

Яратмыйча мөмкин түгел

Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.

Яратам (тугызынчы вариант)

Дөньяда бар назлы, җылы сүз,
Иң матур, татлы сүз,
Ишетәсең киләме, җаным?
Ул шундый серле, тылсымлы сүз,
Хәтта ялкынлы сүз,
Аны әйтәм тик сиңа тагын.

Яратам (икенче вариант)

Мин фәрештә, Ходай мине җирдә
Сине саклар өчен яраткан.
Минем күзләр синең күзләреңдә,
Саф куңелең өчен яратам.

Яра

Ак каенның йөзен, телеп,
Исемемне язгансың.
Йөрәктәге сагышыңны,
Бүлеп аңа салгансың.
Юларымның шул тирәдән,
Үтәрен белдең микән.
Җанымны бер кояр өчен,
Каенны телдең микән.
Син янасың, мин янамын,
Икебез дә бер яра.
Ак каенның тәнемдә яра,
Үкенеч кебек кара.