Яныңа барам әле
Күңелемнең гөлләренә
Ләйсәннәр сипкән идең.
Кипкәнче килеп җитәрмен
Дип кенә киткән идең.
Авторы на букву: Г
Янам, көям
Янам, көям, янам, көям,
Ут капты күлмәгемә.
Ут капмады күлмәгемә,
Капты яшь йөрәгемә.
Язмышымның бүләге
Бер күрүдә сине яраттым,
Бигърәкләр дә инде охшаттым.
Син бары шаярдың, көлдең,
Килмә син, йөрмә дидең.
Тулган айда нурлы йөзләрең,
Күреп туймый сине күзләрем.
Чынга ал син хисләремне,
Ямьле ит кичләремне.
Язлар бүләк итәм
Кулларыма башын куйгач,
Нигә көрсендең икән,
Мин түгелме гомер буе
Сине сагынып көткән?
Язлар булып кагылыйммы
Күпме яшереп була инде
Сиңа булган хисләрне?
Сине сагынып, моңсуланып,
Үткәргән бу кичләрне.
Юри генә
Мин бит сине юри генә, юри генә яраттым,
Юри сиңа күзләр кысып, мин үземә караттым.
Сине өзелеп сөйгәннәргә юри генә үч итеп,
Юри сине яраттым да, хәзер булмый һич китеп.
Хатлар яздың
Хатлар яздың миңа…
Сыздың, боздың…
Гомереңнең бик кечкенә, гомернең бер өлешен….
Син барыбер, син барыбер минем белән уздың…
Югалтасым килми
Ходай биргән бәхетем син.
“Гомерлеккә” — дип килдең.
Югалтасым килми сине,
Без икебез бербөтен.
Энҗе карлар
Җир өстенә энҗе карлар ява,
Күңелләрем хискә уралган.
Мәхаббәттән шашып икәү генә,
Йөри идек шулай урамнан.
Төшләремә энҗе карлар керә,
Безнең эздән сукмак салынган.
Тал кызларын хәтта көнләштереп,
Үтә идек чишмә ярыннан.
Эзләмә син минем сөюемне
Эзләмә син минем сөюемне
Тик сүзләрдән, сәлам-хатлардан,
Күр син аны, карап күзләремә,
Икәү бергә булган чакларда.
