Исәнмесез!
Исәнмесез, дуслар, исәнмесез!
Һәр очрашу шулай башлана,
Һәр күрешү шатлык алып килә,
Куанычтан күзләр яшьләнә.
Исәнмесез, дуслар, исәнмесез!
Һәр очрашу шулай башлана,
Һәр күрешү шатлык алып килә,
Куанычтан күзләр яшьләнә.
Туган ягым Дим буйлары, Үзәнеңдә әрәмә. Әрәмәгә барсам, әнкәй, Озакласам, әрләмә. Әрәмәдә пешкән диләр Шомырт, балан, бөрлегән. Яшь кояшлы булгангадыр, Җимеш иртә өлгергән. Чакыра төсле үзенә Куак артыннан куак. Әйтерсең дә, бала чагым Яшенеп тора сымак.
Бар җирдә бер гүзәл ил —
Минем туган илем.
Ул — яшел урман — кырлыр,
Йомшак назлы җиле.
Кош булып канат җәеп
Оч икән, коч икән!
Әй җирем синдәй гүзәл
Бар микән илләр бүтән,
Бар микән.
Туган ягым — гөлләр иле,
Гөлләр, сөмбелләр иле.
Гөлгә кунып сайрап кына
Үскән былбыллар иле.
Бала чагым узган җирем,
Газиз илем — Туган җирем,
Туган җирем,
Син тормышым, җырым минем,
Мәхәббәтем, моңым минем,
моңым минем,
Сөям сине, нурлы җирем.
Иделе киң, диңгезгә тиң,
Ямьле безнең туган ягыбыз.
Башка бер ил кирәк түгел,
Шунда үтсен тормыш юлыбыз.
Газиз Өфем, гүзәл калам,
Синдә генә бәхет табам,
Ераклардан сагынып кайтам
Сиңа кабат, әй башкалам.
Сине мактап куп җырланган,
Күпләр сиңа гашыйк булган.
Шул бик күпләр арасыннан
Мин дә гашыйк сиңа, Өфем.
Батыр уллар, уңган кызлар —
Буралының көзгесе.
Җырга-моңга гашыйк халкы,
Хезмәт сөя һәрберсе.
Язын Бүздөк чияләре
Чәчәк ата күпереп.
Чиядән дә сылу ярым
Чыгар сыман йөгереп.
Чишмәләр дә шаһит үткәннәргә,
Күпме гасыр узып китсә дә,
Ташларында калган кан таплары,
Күз яшьләре күптән кипсә дө.