Авылымда җиде урам
Авылымда җиде урам,
Тирәсе яшел чирәм.
Сандугачлар белән бергә,
Һәр язда кайтып күрәм.
Авылымда җиде урам,
Тирәсе яшел чирәм.
Сандугачлар белән бергә,
Һәр язда кайтып күрәм.
Мәңге кыр казларын озатып торгандай,
Күңелең — тоташ моң, күзеңдә — тулган ай.
Көзләрне күзләмә, айларга карама,
Моң булып күз нурың дөньяга тарала.
Ничәнче мәртәбә
Нурланып яз килде,
Тургайлар канатын кагынды.
Күзләрең сагышлы,
Дип әйтте бер тургай,
Нишлим соң, тургаем, сагындым.
Көзге җилләр яфракларны
Йолкып-йолкып ала.
Елый урман, елый дөнья,
Елый кыр һәм дала.
Кыйгак-кыйгак каз кычкыра,
Адашып калган микән?
Һаваларга оча алмый,
Канаты талган микән?
Гомер үткән саен яшәрә күңел.
Ул шулай мәңгегә
Шиңми торган гөл.
Яшәгән саен яшисе килә,
Яшәреп яшисең
Чын дуслар белән.
Ике иңдә ике фәрештәдәй
Язмыш үзе биргән ике кешем!
Шатлык, кайгыларны бүлешүчем!
Уң як күршем, минем сул як күршем!
Туган көнең белән сине тәбрик итәм.
Сизә күрмә,төннең салкынын!
Гомерең буе югалтма син.
Мәхәббәтнең кайнар ялкынын.
Гөлләр арасында үскәнгәме,
Бигрәкләр дә матур икәнсез!
Әллә йолдызлардан төшкәнгәме
Йөзегездә нурлар исәпсез!
Салават күпере җиде төс
Төсләрнең сайлыйсы кайсысын?
Әгәр дә бересен сайласам
Үпкәләтермен күк алтысын