Мәңгелек ут булып яндыгыз
Яу кырына чыгып киткән чакта
Тезелешеп китеп бардыгыз,
Шул китүдән кайта алмадыгыз
Хәбәр булып кайтты даныгыз.
Авторы на букву: Ф
Мәмдәлем
Ерак киткәннәр ерак йөргәннәр
Туган авылын төштә күргәннәр
Урман артында ямьле төбәктә
Салкын суларың дәва йөрәккә
Мин юк булмам
Мин юк булмам, туган авылымның
Болынында чәчәк булырмын.
Йә булмаса, сихри кичләрендә
Йолдыз булып балкып торырмын.
Минем Казан
Дөнья якты ямьгә күмелгәндәй була,
Нурлар сибә бөтен тирә-якка Казан.
Барча җирләр нур көлтәсе белән тула, —
Казан туды микән әллә гүзәл яздан?
Горурлыгым туган илемдә
Туган җирем, туган халкым диеп
Утлар-сулар кичкән улларың
Матурлыкны, гүзәллекне җыйган
Зифа буйлы, горур кызларың
Газизеңнең гомерен озынайт
Кулың болгап калдың су буенда,
Ярның бу ягына чыкмадың.
Яулык алып күз яшеңне сөрттең,
Еладың шул, түзмәдең…
Буа сабан туйлары
Зөя өсләрендә акчарлаклар,
Буа ягын сагынып кайталар.
Зөя буе сабан туйларын
Буалылар көтеп алалар.
Биектавым, онытмамын…
Биектауның, һай, таулары,
Тау астында таллары.
Җаны барлар шул талларны,
Таллардагы былбылларны
Ташлап китә аламы?
Биектауның болыннары,
Басулары, кырлары…
Кырларына зәңгәр күктән
Көмеш тәңкә чыңы булып
Сибелә тургай моңнары.
Безгә дөнья дәшә
Яну-дөрләү, уйнау-көлү — туган-үскән якта.
Үзе бәхет икән җырлау, дустым, синең хакта.
Шаяр әле, уйна әле, елмай әле тагын,
Күңелеңә күзләремнән нурлар җыяр чагың.
Балтачым (икенче вариант)
Чыксам иркен болыннарга,
Мин сокланып туялмыйм.
Якташларым, сезнең җаннан
Матурлыклар җыям мин.
