Гөлләр сибәрдәй булам (беренче вариант)
Берчә татлы йокылардан
Уятыр төсле булам,
Берчә чәчләреңнән сыйпап
Юатыр төсле булам.
Берчә татлы йокылардан
Уятыр төсле булам,
Берчә чәчләреңнән сыйпап
Юатыр төсле булам.
Бер чак йокыңнан иркәләп
Уятыр төсле булам,
Бер чак сине тыным белән
Тартып алырдай булам.
Күпме еллар сөеп йөредем,
Тик әйтмәдем үзенә.
Әйтү, кайда? Ояла идем
Карарга да күзенә.
Ал булаеммы сиңа,
Гөл булаеммы сиңа,
Ефәк чәчләреңнән сыйпар
Җил булаеммы сиңа?!
Вакыт тулпарын иярләп,
Йөрәксеп, ярсып чабам.
Елгыр еллар, моңгайларга,
Сарыларын сыза икән.
Уйласаң, уйламасаң да,
Гомерләр уза икән.
Агыла да болыт, ай, агыла,
Өйкем — өйкем булып кабарып.
Шул болытка текләп карый торгач,
Ни өчен соң әле капыл гына
Зиһеннәрем китте таралып?
Нигә икән назланышып,
Елмая һәр бер гөлем.
Гөлләр нигә елмаймасын,
Синең туган көн бүген,
Синең туган көн бүген.
Сөйкемле дә, гаҗәп шәфкатьле дә,
Безнең яклардагы җиңгиләр.
Юкка мени алар инсафлыгын
Алан гөлләренә тиңлиләр.
Бу дөньяга килгәч инде,
Китмәенчә юк шул чараң…
Мин бит, тере йолдыз сымак,
Балкып янар өчен озак
Мәңгелеккә китеп барам!