Моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Исеңдәме, без очраштык язгы аланда,
Көмештәй сибәләп кенә яңгыр яуганда.
Яуды яңгыр, тәүге яңгыр,
Иң шифалы ләйсән яңгыр,
Ләйсән яңгырдай күңелгә
Бер көлде шат җыр.
Купшылланып гөрләп чәчәк ата
Син утырткан зифа алмагач.
Алмагачны кочаклардай булып
Йөрәгемдә сайрый сандугач.
Бер йөрәктә ике саф мәхәббәт
Булмый, иркәм, шуны аңлачы.
«Сөяме бу, әллә юкмы?» — диеп,
Күңелеңә сагыш салмачы.
Тынгы белми торган юлчы сымак,
Мин гизсәм дә бик күп җирләрне,
Тормыш юлларымда очратмадым
Синең күздәй серле күзләрне.
Ничә очрашсак та, бер-беребезгә
Һич тә туймый идек карашып.
Мәхәббәтем, тәүге мәхәббәтем,
Син кайларда калдың адашып?
Сез икеүне хак язмышның
Ак юлы таныштыдҙы,
Тату ярлар булсыннар, дип,
Үз оясын корсыннар, дип,
Мәхәббәт кавыштырды!
Уйсуларга ап-ак келәм,
Агачларны бәс сыра;
Күңелемдә таң елмайсын,
Кил, чибәрем Миңнурый.
Кайчан алып уйнасам да,
Гармун алып кулларга.
Иң яраткан көйләремне,
Багышлыймын кызларга.
Шул тиклем дә мөлдер-мөлдер итеп
Мәхәббәтле бага күзкәең,
Саф мәхәббәт чишмәләрен табып,
Су эчтеңме әллә, гөлкәем?