Күңелкәем сине уйлыйдыр

Колагымда нәфис тавышкаең
Күк кыңгырау булып чыңлыйдыр,
Күк кыңгырау чыңын тыңлый-тыңлый,
Күңелкәем сине уйлыйдыр,
Шул тиклем дә сусап сагынуларга,
Йөрәккәем ничек чыдыйдыр?

Бердән-берем, газиз җирем

Туган җирем, урман шавың синең,
Күңелемә сеңде яшь чактан,
Кураеңның сызылып аккан моңы
Гомер буе китмәс колактан!

Онытмадым сине, авылым

Күңелемә дәва кебек була
Көндә сине искә алуым,
Нишләр идем әгәр бу дөнъяда
Син булмасаң, туган авылым?!

Уралым (икенче вариант)

Иң моңлы тау кайсы тау дип
Мин курайдан сорадым.
Курай синең исемеңне көйләп бирде, Уралым,
Һай Уралым, Уралым!

Яшермәче, иркәм (икенче вариант)

Яшермәче, иркәм, әйт дөресен,
Бүтәндәме хәзер күңелең?
Умырзая гомере кебек кыска
Булдымы әллә мине сөюең?..

Яшермәче, иркәм (беренче вариант)

Карашларың көзге кояш сымак,
Нигә, иркәм, салкын карыйсың?
Сабырлыгы җуйган йөрәгемә
Тагы тирән яра ясыйсың.