Бирешмә (бирешмик) кайгыларга
Аклыгын-сафлыгын саклый,
Карыймын каеннарга.
Җил давыллар кагылса да,
Бирешми(к) кайгыларга.
Аклыгын-сафлыгын саклый,
Карыймын каеннарга.
Җил давыллар кагылса да,
Бирешми(к) кайгыларга.
Рәхәтлекнең күгендәмен,
Чуртыма китсен мәе!
Аи — һай тәмле дә, татлы да
Бикә апаның чәе!
Аланнарга чыгып кына
Бер сызгыраек әле.
Тын кичләрдә яшьлек җырын
Бер сыздыраек әле.
Биек тауга менеп бер җырладым,
Таулар белсә белер хәлемне.
Йөрәгемнән ярсып чыккан җырым
Кыяларга барып бәрелде.
Ярсуларым инде чиктән ашты,
Яңа җырым ничек башларга?
Әллә үзем барып бәрелим микән
Шул таудагы кыя-ташларга?!
Әле бер җыр булып туармын да,
Күңелләрдән шытып чыгармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Фаныйлыкның кадерләрен белми,
Кабаланып сизми үтәбез.
Чумып дөнья мәшәкатьләренә,
Алтын явар, диеп көтәбез.
Бу дөнъяда һәр кемнең үз йөге,
Ташлап кына китеп булмый шул.
Кемгә җиңелерәк була, кемгә авырырак,
Бары безне карап саный шул.
Яшьлектәге гыйшык уты
Күңелдән китми икән.
Сөеп-сөелеп яшәргә
Бер гомер җитми икән.
Бер генә сүз,
Бер генә сүз әйтә алмый калдым,
Таба алмый калдым вакытын.
Очып киткән кошлар төркеменә
Иярмәс тә иде,
Иярмәс тә иде минем бәхетем…
Бер атнада ничә көн?
Бер атнада җиде көн.
Җиде төрле исеме —
Җидесен дә яттан бел: