Сугыш ялкыны
Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.
Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.
«Мине сөйсәң, бер җыр чыгар!» — дидең
«Йөрәгеңдә матур җыр тусын».
«Тик соңлама, — дидең, — айрылганда
Миңа килер юлың уң булсын».
Ямансулап тыңлыйм елап очкан
Яфракларның серле тавышын.
Көзләр сагышлымы, әллә инде
Ямансумы гомер агышым.
«Соңгы чәчәк, соңгы гөлләр», — димә?!.
Тик быелга алар соңгысы…
Кышлар үткәч, яңа язлар килер,
Гөлләрнең дә булыр яңасы.
Билен кысып буган, диләр,
Бигрәк уңган, диләр;
Әллә каян күренеп тора —
Солдатта булган, диләр.
Озатып вокзаллар каршында
Маңгайдан үптеләр аналар
Тузанлы юллардан үттеләр
Дөньяны күрмәгән балалар
Соры шинель — түзем шинель,
Кояшларда уңамы?
Соры шинель кигән солдат,
Салкыннарда туңамы?
Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.
Туган яктан,туган җирләрдән
Солдат егет көтә гел хәбәр…
Сөйгән кызы язган шушы хат
Ник кадерле икән шулкадәр?
Республикаларны туплап нык союзга,
Беек Рус азат, җиңелмәс ил төзде.
Яшә син, халык теләге тудырган ил,
Бердәм, куәтле Советлар Союзы!