Иңнәремнән кочып озата килдең
Иңнәремнән кочып озата килдең,
Ике кулың тойды иңнәрем.
Үзең сүзсез карап кына тордың,
Хисләреңне тойды йөрәгем.
Иңнәремнән кочып озата килдең,
Ике кулың тойды иңнәрем.
Үзең сүзсез карап кына тордың,
Хисләреңне тойды йөрәгем.
Тормыш көймәсен төзедек бергә.
Бергә булырбыз дип гомер-гомергә.
Безнең тормыш гөле чәчәк ата
Икәү сипкәч шифа суларын
Мине аңлап, сөеп яшәгәнгә
Якты булсын йөрер юлларың…
Карашыңнан күрәм,
Никтер син борчулы,
Ниләр булды сиңа, әйт, иркәм.
Синең авырлыкны,
Иңнәреңнән алып
Ташлый алсам, миңа шул житкән!
Мәхәббәтем, син булганда гына
Миңа рәхәт җирдә яшәве.
Син бәхетем, бердәнберем диеп,
Бары сиңа җаным дәшәмен…
Сибелә, сибелә алма чәчәкләре
Җилләр искәндә.
Дулкынлана көмеш су өсләре
Ишкәк ишкәндә.
Зар-интизар, иркәм, ишетергә
Мин дә сөям дигән сүзләреңне.
Күкләремә кат-кат ялварыйммы,
Алларыңа килеп тезләнимме?
Елмайды, каршыма килеп,
Биергә кулын сузды, .
Кире кактым, яратсам да,
Их, мине, кыюсызны!
Лә-лә-лә…
Кире кактым, яратсам да.
Әгәр син күгәрчен күрмәсәң,
Кунакта булмасам иркәмдә,
Кунмас та идең бит каршыма,
Бу ямьле, кояшлы иртәдә.
Исә җилләр сискәндереп
Озак (берәр) хәбәр булмаса.
Вәгъдәң нихәл икән диеп
Мең төрлө шик, шом баса.