Хәтфә
Хәтфә урман буйларыннан
Йөрми микән кем генә?
Сиңа җыйган чәчәкләрнең
Ник алдың берсен генә?
Хәтирә (беренче вариант)
Капка төбендә торасың,*
Нечкә билең бөгәсең, Хәтирәм,
Нечкә билләреңне бөгеп,
Кем өчен өзеләсең, Хәтирәм? (Кемнең эчен өзәсең, Хәтирәм!)
Хәтирә (икенче вариант)
Капка төбендә торасың,**
Нечкә билең борасың, Хәтирәм,
Нечкә билләреңне борып,
Кемне кызыктырасың, Хәтирәм?
Хәтерлә син, иркәм.
Сызылып зәңгәр таң атты,
Кошлар канатын какты,
Сау бул дидең син миңа,
Жәйге бер таңда.
Ялгыз сандугач ул да,
Безнен кавышуны күргәч,
Өзелеп-өзелеп сайрады,
Кунып (басып) яшь талга.
Хәтерлисең микән
Кем беренче булып сиңа күз төшерде,
Язларны да көтми гөлләр өзеп бирде,
Бердәнберем диеп, сине сөям диеп,
Синең өчен янып-өзгәләнеп йөрде?
Хәтеремдә калды
Ямьле җәй үтте,
Салкын көз җитте.
Кошлар да китте
Җылы якка.
Очар кош булып,
Сагышка салып,
Син дә киттең шул
Бик еракка.
Хәмдия (беренче вариант)
Тәрәзәләрдән ай караган,
Түшләренә мәрҗән кадаган;
Хәйрүләкәй
Алтын гына микән, ай, бу дөнъя,
Җаныем кебек Хәйрүләкәй,
Былбыл булып сайра әле,
Көмеш кенә микән шул бу дөнъя?
Хәбәр ит
Бүген генә килгән көннәр сиңа
Бүләк итә кайгы-карасын.
Хыянәт
Ай нурыннан рәсемең ясар идем,
Ай нурларын кулыма тоталсам;
Таң җырларын сиңа, сиңа җырлар идем,
Таң җырларын әгәр оталсам.
