Хуш киләсез, туганнар
Чәчәкләр белән каршылый
Безне иркен урманнар.
Ерак юлны якын итеп,
Хуш киләсез, туганнар!
Чәчәкләр белән каршылый
Безне иркен урманнар.
Ерак юлны якын итеп,
Хуш киләсез, туганнар!
Тормыш юлын башлаганда
Һәркемнең бер теләге.
Гаиләгә үтеп кермәсен,
Тормышның вак-төяге.
Куңел сизде сине очратуны
Мәхәббәттән йөрәк янасын.
Юарга юк кебек сулары да
Янган йөрәгемнең ярасын.
Күңелемә бәхет-шатлык тула,
Сине кулларыма алганда.
Елмаюың миңа көч, дәрт бирә
Яшәргә бу матур дөньяда.
Күпме кеше гашыйк кебек
Тирә-якка күз салсаң.
Ялгызың да калуың бар
Бу кадәрле сайлансаң.
Кояш чыкты, ул калыкты,
Тәрәзәдән нур балыкты.
Уян, татар, уян инде,
Уянырга вакыт җитте.
Утырып карамадым…
Күрешербез дип күземне
Тутырып карамадым.
Сызылып таң атканда…
Бер күз сирпеп карау җитә
Өзелеп яратканда.
Урамнарда — буран…
Җаннарымда — буран…
Бураннарга дөньям уралган.
Җаннарыма сыймый,
Урамнарда уйный
Син кузгатып киткән бураннар.
Язгы хис белән йөрәк серләшә,
Каеннар шавы — киләчәк дәшә.
Кулда — таныклык, чәчәк бәйләме,
Бу безнең яшьлек, язмыш бәйрәме.
Таш утрау шикелле бу төрмә,
Таш койма әйләнә-тирәсе.
Белделәр бу ташлар мәйданга
Бүген дә корбаннар киләсен…
Дарларга унике батырның
Ашуын бу ташлар күрделәр,
Таң калып тетрәде диварлар;
Батырлар елмаеп үлделәр,
Татарлар елмаеп үлделәр…