Искавыл чишмәсе
Кайттым Мөслим якларына,
Ык суларын буйладым.
Юл тоттым Искавылыма,
Түзалмадым, сагындым.
Кайттым Мөслим якларына,
Ык суларын буйладым.
Юл тоттым Искавылыма,
Түзалмадым, сагындым.
Исеңдәме искән җилләр,
Исеңдәме көн дәме,
Таң алдыннан Зөһрә йолдыз
Безне алдан йөрткәне?
Истә, истә айлы кичләр,
Ярымның ирен тәме.
Сөйгән ярсыз, туган илсез
Каламы яшәү яме?
Урманыма кердем буген,
Озеп каптым милэшен.
Бигреклэр дэ сагындырган
Авылкаем —Ирмэшем.
Кендек каны бәйли икән
Иң якын туганнарны…
«Туганым!» — дип өзелеп торган,
Җан атып торганнарны.
Ил кайгырса, илдә Илһам елый,
Ил сөенсә, илдә Илһам көлә;
Бәгырьләрне безнең телә-телә
Чорлар аша узып бер моң килә.
Адаштырган болан баласыдай,
Ялгыз башым читтә интегәм.
Көннәрен дә төнен йөрәгем яна,
Исемә төшә туган илгенәм.
Китми күңелемнән минем һич
Шул сөекле илкәем;
Анда сөйгән ярлы халкым,
Анда сөйгән әнкәем.
Илеш киле, Илеш җире,
Чишмә дә, инеш кенә.
Чишмәләрнең, инешләрнең
Сулары көмеш кенә.
Илеш авылы кайда дисәң,
Тулган айның янында.
Бәхетле йолдыз астында,
Агыйдел буйларында.
Туган илем, минем туган халкым,
Сезне генә көн-төн уйлыймын:
Сез исән-сау икән, мин дә исән һәм сау,
Авырсагыз, мин дә аврыймын.
Гомеремне, бөтен иҗатымны
Сезгә хезмәт белән бизәрмен;
Шушы юлда нинди газап һәм михнәтләр
Кичерсәм дә, ләкин түзәрмен.