Килә ява бер болыт
Тормыш бит ул бер карасаң,
Елмаеп көлгән кебек.
Икенче яктан карасаң,
Шәмнәре сүнгән кебек.
Тормыш бит ул бер карасаң,
Елмаеп көлгән кебек.
Икенче яктан карасаң,
Шәмнәре сүнгән кебек.
Кил син иртән чишмә буйларына,
Бергә тыңлыйк аның агышын.
Челтер чишмә, бәлки, уртаклашыр
Күңелемнең моңын, сагышын.
Тып-тын һава, нурлар ява,
Көн аяз.
Бар дөньяга нурлар сибеп
Килә яз.
Керим әле урманнарга,
Каеннар арасына;
Сөйлим әле моңнарымны
Сандугач баласына.
Уза гомер, ага сулар,
Яр буенда карт өянке.
Өянкедә сайрый кошлар,
Сайрый өзеп, аһ, йөрәкне.
Күз яшьләре булып яңгыр ява,—
Ник елыйсың, болыт, елама.
Зинһар өчен, искә төшермәле,
Авыр бит соң миңа болай да.
Канаткайлар куеп
Оча да гына алмыйм
Кара урман аша.
Кар урман аша да,
Кошлар сайраша шул,
Хәйран тамаша.
Карурманны кичкән чакта
Менеп кичтем акбүз атка;
Карурман кергәч,
Карурман кергәч.
Юллар таш кына,
Күңелем ашкына.
Тәлгәш-тәлгәш миләш пешкән,
Ботаклары сыгылып төшкән.
Җем-җем кара тәлгәшләре,
Тәмле микән миләшләре?
Бакчадагы гөлемә килеп кунды
Канаты каерылган күбәләк.
Сабый чагым гүя исемә төште,
Уйный идек һәрчак бергәләп.