Кама буе — туган як
Акчарлаклар оча уйнап
Агым су өсләрендә.
Син җылы бирдең, туган як,
Иң якты хисләремә.
Акчарлаклар оча уйнап
Агым су өсләрендә.
Син җылы бирдең, туган як,
Иң якты хисләремә.
Каеннар җилдә тибрәлә,
Коела яфраклары,
Әйтерсең лә бөреләре
Чибәр кыз бармаклары.
Куш каенлы юлдан китте,
Чукларын сыйпап үтте.
Үкенеч шул — өзелеп-өзелеп
Сөйгәнне белми китте.
Каенкаем, син нишләдең,
Күрәмме әллә ялгыш?
Ник ямь яшел шәлкәеңнән
Коела сары сагыш?
Йөгереп кенә мендем, ай тауларга, ай тауларга,
Җилфер-җилфер торган ай хат өчен, ай хат өчен
Җырламас та идем бу җырымны, бу җырымны
Җырлыйм сез балалар ай хакы өчен
Син еракта, әллә кайда
Биектә идең.
Арабызга болыт керде,
Йолдызым минем.
Ай-һай да гына дими көйләр килми,
Кайгылар ук күрми ир булмый.
Нинди генә итеп сөйләсәң дә,
Чит-ят илләр туган ил булмый.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманны чыккан чакта
Кисеп алдым пар усак,
Ай, аерылмас дус булсак.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманга кергән чакта,
Кошлар сайраган чакта,
Ай, бигърәк моңсу шул чакта.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманны чыккан чакта,
Кисеп алдым пар усак,
Ай, аерылмаек дус булсак.