Иделкәй
Идел суына карыймын,
Каеннар арасыннан.
Дулкын-дулкын булып ага,
Гомерем ага сыман.
Идел суына карыймын,
Каеннар арасыннан.
Дулкын-дулкын булып ага,
Гомерем ага сыман.
Идел ярларына басып торам,
Нинди матур безнен киң Ватан!
Мин илемнең тиңсез гүзәллеген
Сине сөйгән кебек яратам.
Идел кызы йөрәк маен сызды
Тормышымда синсез торалмам.
Бәхет булып төшләремә кердең,
Хыялыма күчтең, уянсам.
Синең буеңда, Идел,
Шаулый кара урман.
Халыкта синең хакта.
Күпме җырлар туган.
Ник тутырып карадың син
Зәңгәр күзләрең белән?
Ник өздереп аласың син
Үткер сүзләрең белән?
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндәреп карама.
Күз каравың ук шикелле
Йөрәгемә казала.
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндәреп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә казала.
Зәңгәр күзләр, бөдрә чәчләр —
Алар безгә тиң түгел.
Тиң түгелен мин дә беләм.
Өзлеп сөя яшь күңел!
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндереп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә кадама.
Таңда сөләдем серемне
Күзен ачкан гөлләргә.
Җил булып сибелсен хисем,
Барып җитсен сөйгәнгә.
Кашың кара, кашың кара,
Кашыңа күз тимәсен;
Кашың кара, буең зифа,
Сине кемнең сөймәсен!