Мине онытырга мөмкин түгел

Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.

Мине күрми китмә

Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
Күңелеңнең «көтми икән…» дигән
Шикле уен берүк ишетмә.

Миндәдер күңелләре

Кулындагы гармунының
Көмеш икән телләре.
Кичә бер җыр җырлап үтте —
Миндәдер күңелләре лә,
Йокламадым төннәрне.

Миндә син бар!..

Ике йөрәк — ике йолдыз…
Йолдыз яна һаваларда.
Миндә син бар!..
Миндә син бар? —
Аралар юк араларда
Аралар юк араларда.

Мин — яфрак, син — чәчәк

Һәркемнең дә үз чәчәге бар,
Табигать шуңа күнеккән.
Без дә бит табигать баласы,
Табигать гөле иркәм.

Мин — ак җилкән

Һич шикләнмә, чакыр ерак ярларга!
Пар канатлы күңел канат кага.
Зәңгәр диңгез арабызда ятканга,
Мин — ак җилкән, ак дулкыннар ярам.

Мин яраттым сине, яраттым

Мин яраттым сине, яраттым,
Иң саф сөю белән яраттым.
Мин җан аттым, син, дип җан аттым,
Карлыгачым (сандугачым), диеп яраттым.