Мәхрүм итмә…
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан өздергеч сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан.
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан өздергеч сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан.
Ерак юллар мине ташласа ла
Шаулы диңгезләрнең артына.
Айгөлем, ай нурым!
Мәхрүм итмә сәлам, хатыңнан.
Яшьлек мәхәббәтем хакына,
Мәхрүм итмә сәлам хатыннан.
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан арбарлык сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан!
Йөрәгемне эрнүләргә салып
Үткәннәрдән мине көнләшләмә.
Үткәннәрем сары сагыш кына,
Сагышларга кермә өлешкә.
Диңгезләргә капка, ә күкләргә баскыч,
Мәхаббәттән дәва юк диләр.
Дөрес икән, дуслар, чыкмый күңелемнән
Сиңа генә булган бу хисләр.
Мәхаббәт ул янган учак кебек,
Яки поскып ята, я дөрли.
Җилдән нәни учак сүнеп кала,
Ә олысы яна, ут үрли.
Гашыйк булу гына җитми —
Өзелеп яратсын күңел.
Яратуны саклап-яклап
Калырга җиңел түгел.
Таңнар ата, сыз(ы)лып ата таңнар,
Таң алдыннан кошлар уяна.
Сандугачлар сайрар иде микән,
Мәхаббәт булмаса дөньяда?
Агыйделгә төшә яздым, төшә яздым
Тотмадың беләгемнән, Мәрфуга…
Мәк чәчәге, мәк чәчәге,
Мәк чәчәге ал була.
Үзең сирпеп бер карасаң
Йөрәгемә ял була.