Язмышлардан узмыш булмый димә
Язмышлардан узмыш булмый димә,
Язмышлардан узмыш бар бит ул.
Узең ярган сукмаклардан тора
Язмыш!— диеп, салган һәрбер юл!
Тормыш
Язмышлар (беренче вариант)
Соңга калдым, ахры, мин кайтырга,
Көткәннәрдер дуслар, танышлар.
Бер үк җирдә туып үссәк тә без,
Бер үк түгел безнең язмышлар.
Язмышка ышан
Күкләрдән әзли hәр кызый
Җирдән көтәсен.
Яшьлек шундый җүләр инде
Нихәл итәсен.
Күкләрдән күзли hәр кызый
Җирдән табасын, тик табалсын!
Очып кына үтә күңел
Җир-күк арасын!
Язмыш җиле
Язмыш җиле, үтенәмен синнән
Калдырмачы мине ялгызым.
Алып килче рәхәт көннәремне
Үзгәрт әле усал язмышым.
Язмыш йомгак сүтә
Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.
Язмыш (дүртенче вариант)
Инкар итмә миңа, сүз дә бирмә,
Күңел бит ул ниләр кичерми.
Күзләремә сырылып албырдатыр
Бердән-бер нур хәзер син димәм.
Язмыш (бишенче вариант)
Кыр казлары китте тезелеп,
Калды үзәкләрем өзелеп…
Пар казлардай идек без элек, без элек!
Язмышыбыз явыз шаярды,
Ул мәңгегә өзде араны,
Йөрәгебез hаман яралы, яралы…
Язмыш (икенче вариант)
Ничек кенә өзелеп сөйсәң дә син
Яшьлек ярым кала ятларга.
Туры килә тормыш юлым сиңа,
Башка берәү белән атларга.
Юлсыз калдым
Урман артларына яшеренеп
Яши авыл. Онытылган авыл.
Юлын гына түгел,өйләрендә
Күмгән инде, күмгән карлар явып
Юк, кирәкми
Өр-яңадан башлыйк әле дисең,
Башлыйк әле, дисең, ак биттән,
Бу сүзләрне инде синнән, җаным,
Ничәнчеләр тапкыр ишетәм.
