Кыска җырлар (беренче вариант)
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырлыйк шушы көйләргә;
Җырласак шушы көйләргә,
Калыр сагынып сөйләргә.
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырлыйк шушы көйләргә;
Җырласак шушы көйләргә,
Калыр сагынып сөйләргә.
Уйнагыз да, җырлагыз да,
Гармун кулларыгызда;
Гөлләр булып үсәр идем
Йөргән юлларыгызда.
Китәм инде, китәм инде,
Китәм инде, каласыз.
Яшәп була сөйгән ярсыз,
Яшәп булмый баласыз.
Безнең авыл урамнары
Алты-җиде тыкырык.
Җырласам, җырларым бетмәс
Яннарыңа утырып.
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Еракларда минем туган ягым,
Еракларда сөйгән авылым.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны,
Бигрәкләр дә сине сагындым.
Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.
Гомер-елга ага, дулкын ярга кага,
Көннәр, төннәр санап, еллар артта кала.
Кул болгап озатты хыялый балачак,
Тик әти-әнигә мин һаман да бала.
Тигез мәхаббәткә шатлык өстәп тудым,
Тәүге адымымнан күпме гомер узган.
Таеп китмәс өчен тормыш сукмагында,
Әти белән әни һаман кулын суза.
Әле кайчан гына
Сине белми идем,
Ә бүген син минем
Икенче әнием!
Әкрен генә гомер үтә диеп
Борчыласың әткәй, син, юкка,
Дөнья мәшәкатең артса, әгәр,
Булышырга чакыр, онытма.