Кайда син, әнкәй?

Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?

Ешрак яз, әнием, хатларыңны

Еракларда минем туган ягым,
Еракларда сөйгән авылым.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны,
Бигрәкләр дә сине сагындым.

Зурәткәем, зурәнкәем

Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.

Ике канат

Гомер-елга ага, дулкын ярга кага,
Көннәр, төннәр санап, еллар артта кала.
Кул болгап озатты хыялый балачак,
Тик әти-әнигә мин һаман да бала.
Тигез мәхаббәткә шатлык өстәп тудым,
Тәүге адымымнан күпме гомер узган.
Таеп китмәс өчен тормыш сукмагында,
Әти белән әни һаман кулын суза.