Күпме вакыт инде хат көтәм
Күптән инде синең хәбәрең юк,
Хат язмыйча эчне өзәсең;
Әллә үзең бер дә сагынмыйсың,
Сагынсаң да әллә түзәсең.
Күпме вакыт инде хат көтәм.
Күптән инде синең хәбәрең юк,
Хат язмыйча эчне өзәсең;
Әллә үзең бер дә сагынмыйсың,
Сагынсаң да әллә түзәсең.
Күпме вакыт инде хат көтәм.
Биек тауның башларына
Утырып уйлар уйладым.
Утырып уйлар уйлар өчен
Үскән икән буйларым.
Аклык, хаклык өчен көрәшчеләр!
Тәү бүләгем сезгә, карагыз:
Канатларын горур кага-кага,
Күтәрелде күккә карагош.
Әллә кояшың сүндеме,
Күзләрең нигә боек?
Күңел күгемне биләгән
Сагышмы әллә болыт?
«Һә», — дигәнче үтеп китте,
Еще один год.
Гомер шулай бик тиз үтә,
Не заметишь вот.
Кунакка шушы бәйрәмгә
Приглашаем Вас.
Приходите, приносите
Много күчтәнәч.
Күгәрченкәй егылып төшкән
Мәчет мәндәрләренә.
Кыз бала тугач та ята
Кайгы мендәрләренә.
Чыклы юлдан ялан аяклар
Атлый, таптап еллар тузанын.
Санамыйча күпме үткәнен,
Ничә еллар юллар узганын.
Җир һәм күкнең үги баласы,
Кайдан туктап почмак табасы.
Эй, туганым, синең өчен
Өзелә үзәкләрем.
Нурлы итсен күкләреңне
Күңелең бизәкләре.
Вак мәшәкать, ыгы-зыгы тамам,
Бар эшемнең чыктым очына.
Шуңа күрә бүген таңнан алып
Күкрәгемнән кошлар очырам.
Нинди суларны сирпеп, мин
Тын алмый эчтем синнән.
Һәм күпме җирләрне үтеп,
Аерылмас булдың миннән. Һай!
Котелогым, котелогым,
Аерылмас булдың миннән.