Ык сулары
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Сезнең белән танышырга
Килдем мин ераклардан.
Җырлар белән, моңнар белән
Кайнар сәламнәр белән.
Үскәндә дә акыл белән үстең.
Йөр(е)мәдең безгә салышып.
«Мин үзем!» дип эшнең авырына
Тотындың син һәрчак ныкышып.
«Мин төпчек!» дип, төпле итеп,
Һәрбер эшне кылдың тырышып.
Һәркем сөя туган җирен,
Туган илен ярата.
Мин дә сезгә җырлыйм әле
Сәвәләем турында.
Кыйгы — Уфа юллары ла,
Җилләп оча тузаны,
Үтә яшьлек еллары шул,
Очкандай юл тузаны.
Шатланып көтә күңелләр
Яңа ел туганнарын,
Ябынсын кырлар, болыннар
Ак мамык юрганнарын.
Җәй җәйлеген итте — пеште җиләк
Их җыясы иде чиләк — чиләк!
Күптән юлым төшми шул аланга,
Еш җыенам, тик юлыгам сирәк.
Туган ягым бигрәк ямьле,
Бизәлгән кызлар төсле.
Чәчәкләрен иснәп йөрим,
Бигрәкләр дә хуш исле.
Бездә биек таулар бар,
Тау астында таллар бар;
Талда яфрак, миндә сагыну,
Сездә нинди хәлләр бар?
Таныш урман аша кайтып киләм
Аткан чакта чыклы яңа таң.
Куакларым яфрак кулы белән
Сыйпап кала минем яңактан.