Ышандырма
Караңгыда
Шәүләң юкка чыга.
Томаннарда
Уйларың чуала.
Көтмим дисең…
Кулыңны бирмисең.
Үткәннәргә
Кире кайтмыйм дисең.
Караңгыда
Шәүләң юкка чыга.
Томаннарда
Уйларың чуала.
Көтмим дисең…
Кулыңны бирмисең.
Үткәннәргә
Кире кайтмыйм дисең.
Ник моңаеп башын идең,
Аерлабыз дисеңме?
Бәлки әле аерылмабыз,
Аерылмабыз шикелле.
Нигә башын түбән идең,
Аерлабыз дисеңме?
Бәлки әле аерылмабыз,
Аерылмабыз шикелле.
Нигә башын түбән идең,
Аерлабыз дисеңме?
Бәлки әле аерылмабыз,
Аерылмабыз ышанам!
Хыял канатларың берүк
Талмасын инде.
Күңелләрне сары сагыш
Алмасын инде.
Безнең Шөгер әйләнәсе
Сигез ярым чакрым;
Синнән башка сөйгәнем юк,
Ышанамсың, матурым?
Дөньяда бер чибәрлегең син үзең дә
Беләсеңдер, беләсеңдер
Шуңа да син күзләреңнән йолдыз чәчеп
Көләсендер, көләсеңдер.
Эңгер саркуында,
Шәмдәл балкуында
Ялтыр күлмәк киям,
Ялтыр сүзләр сөям.
Ишегемне ачам,
Сөймәгәнне кочам…
Йөрәгемдә — сагыш,
Һәм ул шундый таныш.
Үкенмәбез дия-дия,
Киткән идек аерылып.
Тик нигә соң үкендерә,
Яшибез без сагынып?
Ялгышырга язган икән,
Бәхетебез кителде.
Үзең дә бит онытмаган,
Әллә белми дисеңме?
Шәмдәлләрдә күптән утлар сүнде,
Ә күңелем сине сагына.
Читлектәге кош баласы кебек,
Ялгыз йөрәк нигә кагына?