Мәндәемә кайтам

Әнкәемнең чулпы тавышлары,
Әткәемнең чалгы янавы
Колакларда, йөрәкләрдә чыңлый,
Онытып булмый, булмый аларны.

И, Казан, Казан

И Казан, Казан, ямьле Казан,
Яшьлегем таңы синдә узган.
Ике күзем өстенә, кыйгач кашлар итеп,
Син миңа бәхетле язмыш сызган.