Миякәтамак авылы җыры
Миякә һәм Дим кавышкан
Безнең авыл каршында.
Җир чикләрендә булсам да
Шунда күңелем ашыга.
Миякә һәм Дим кавышкан
Безнең авыл каршында.
Җир чикләрендә булсам да
Шунда күңелем ашыга.
Әнкәемнең чулпы тавышлары,
Әткәемнең чалгы янавы
Колакларда, йөрәкләрдә чыңлый,
Онытып булмый, булмый аларны.
Матур Азнакай җирендә
Бар бит өч күркәм авыл.
Мәндәй, Чуар, Буралыга
Җырларга кайттык тагын.
Без Мәчетле, без Мәчетле,
Ямьле Әй буйларыннан;
Безне искә төшерерсез
Мәчетле җырларыннан.
Кайттым әле авылыма,
Мин — авыл баласы да.
Яшьли чыгып киткән идем
Шау-шулы каласына.
Зәй сулары ага салмак кына,
Текә түгел аның ярлары.
Ярларында үсә шомырткайлар,
Гүя аның йөзек кашлары.
Беләм һәр кошның үз ягы —
Туган ягы барлыгын.
Таныйм канатыннан, таныйм
Зәйнең үз акчарлагын.
Зәңгәр күлмәкле чыршылар
Чумган ылыс исенә,
Җанга рәхәт, сихәт бирә
Ап-ак карның төсе дә.
Бик тиз генә кайтырмын дип,
Киттемдә чит илләргә,
Ачы язмыш бөтереп алып
Богау салды билләргә.
И Казан, Казан, ямьле Казан,
Яшьлегем таңы синдә узган.
Ике күзем өстенә, кыйгач кашлар итеп,
Син миңа бәхетле язмыш сызган.