Әниемнең матур гөлләре
Тәрәз каршысында, бакчада
Әниемнең матур гөлләре
Язлар җиткән саен елмаеп
Саләмлиләр әнием гөлләре.
Тәрәз каршысында, бакчада
Әниемнең матур гөлләре
Язлар җиткән саен елмаеп
Саләмлиләр әнием гөлләре.
Ничә еллар саклый туган нигез
Әниемнең йөрәк җылысын
Нурлы тәрәзәләр әниемнең
Хәтерлиләр җылы сулышын
Әниемнең яшь чагы да,
Ә минем — бала чагым.
Уйларым шул матур мәлгә
Әйләнеп кайта тагын.
Сөекле әниемнең
Борчыгандыр җанын
Күңелемнең көйсез һәр чагы.
Еласам, юаткан,
Иркәләп уйнаткан
Әниемнең җылы кочагы.
Күз караңдай күреп, Җан җылыңны биреп, Үстердең кадерләп кызыңны. Һәрбер сулышыңнан, Нурлы карашыңнан, Тоям, әни, синең назыңны. Кылган игелегең Бишләтә түләрмен, Кайтарырмын сиңа наз белән. Гомер көзләреңдә, Сүнмәс күзләреңдә, Горурлык син тапкан кыз белән. Синең чишмәнең башы, Мин — дәвам агышы, Җан һәм кан кардәшләр без икәү. Син минем бергенәм, Мин синең бергенәм, Бездән якын … Читать далее
Биргәнсең син миңа ал нурын таңнарның,
Җыйгансың син миңа бар гөлен даланың,
Биргәнсең канатлар талпыныр чагымда,
Балалык рәхмәтем җырымда чагыла.
Хәтеремдә иртә таңда
Әнием җырлаганы.
Искиткеч моң! Тынып кына
Йокламый тыңлаганым.
Туган көнең котлап,
Ни бирим, әнкәем,
Кадерлем, газизем, күз нурым?
Әллә бар бүләктән
Кадерле булырмы
Җанымнан саркыган бу җырым…
Тезелешеп, тәгәрәшеп үстек
Ишек алды яшел чирәмдә
Бар җылысын тигез бүлде әнкәй,
Җитсен диеп безнең гомергә
Яшь көнемдә төн буенча ак бишекне
тирбәтеп,
Егласам, күз яшьләрем сөрткән,
сөеп үпкән әни.