Камышлы күл

Камышлы күл буйлап аккош йөзә уйнап,
Тибрәлдерә көмеш күл өстен.
Төнлә төнбоеклар йомылып йоклыйлар,
Һавада кысса да ай күзен.

Калдыр сөю

Аккошлары китте,
Китте тирән күлнең,
Бәхет эзләп түгел, читләргә.
Миндә китеп барам,
Сөюемнән качып,
Яшь калдырып синең күзләрдә.