Кем белер кадереңне
Кем белер кадереңне, җаным,
Дәртле күңел булмаса?
Наз итәр кемнәрге гөл,
Каршыңда был-был булмаса?
Сүрәтеңнең иң чыны,
Бел, шагыйрең күңлендә дер, —
Көзгеләрдән чын төсеңне
Күрмисең син, ул булмаса.
Песня на букву: К
Кашың кара, буең зифа (Чибәр кызга)
Карлыгандай кара, ай, күзләрең,
Бөрлегәндәй йөзләрең.
Шикәрләрдән тәмле, ай, балдан татлы
Сөям дигән сүзләрең.
Каршыма килсәң иде
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яз гөледәй
Чәчәк аткан чак иде.
Каршыма кил минем сөйгәнем
Өфе урамнарын буйлап,
Синең хакта уйлап.
Ялгыз үтә минем кичләрем.
Айлар, еллар үтә,
Күңел өмет итә,
Сүрелтмичә сөю хисләрен.
Картаямыни соң йөрәк?..
Әкрен генә, сиздермичә
Яшьлек гомерем үтә.
Күңелем һич тә картаймый,
Һаман да нидер көтә.
Карлы чыршылар (Парлы чыршылар)
Бергә үтелде алдагы юллар,
Аерылмады куллардан куллар.
Бәхетле пар дип сокланып калды
Карлы чыршылар, парлы чыршылар.
Карлы буран
Карлы буран, карлы буран,
Һич күренми юллар,
Сагышларга күңел күмелгән.
Күзләрең дә тынган күз яшьләре,
Әнҗе кармы әллә әрегән?
Карлар яуган кичтә
Тәңкә-тәңкә карлар яуган кичтә,
Яңа елны каршылаган истә;
Син ап-актан киенгәнгә мәллә,
Чумган иде дөнья ап-ак төскә.
Чыршыбызга хәтта аклык иңде,
Табын түрләрендә шатлык иде.
Без биедек икәү ул чагында,
Бөтерелеп моңнар кочагында.
Карлар ява тын гына
Ап-ак карлар, ап-ак карлар
Бүген тагын яудылар.
Син киткән юлларга мине
Кабат алып бардылар.
Карлар ява (беренче вариант)
Ап-ак карлар ява, ап-ак карлар
Алып китә мине үткәнгә.
Ул көндә дә шулай, ап-ак карлар
Ява иде сине көткәндә.
