Кил әле яныма
«Урамда көз», — дисең
Әллә син сизмисең:
Күңелдә язлар әле.
Сөюле җанымда
Син булган чагымда
Язлардан язмам әле.
«Урамда көз», — дисең
Әллә син сизмисең:
Күңелдә язлар әле.
Сөюле җанымда
Син булган чагымда
Язлардан язмам әле.
Җәйләр әле, җәйләр үтмәгән бит,
Бакчаларың тулы гөл әле.
Син яраткан гөлем чәчәк атты,
Кил әл(е) син миңа, кил әле.
Елмайганда, чәчәкләр дә
Көнләшә торган чагың.
Күмелгәнсең сагышларга,
Ни булды сиңа тагын?
Чыгыйм әле кичке урамнарга,
Син очрарсың бәлки юлымда.
Күзләреңә тутырып бер карармын
Кулларыңны алып кулыма.
Юлларың бик озак,
Бик урау, бормалы.
Әллә соң күрәзәче,
Ялгышмый урады.
Көтәм мин иртәсен,
Күзләрем юлларда.
Син минем янымда,
Хыялым уемда.
Керфекләрең синең нигә кара,
Күзлкәйләрең кара булмагач?
Яшь йөрәккә нигә утлар яктың,
Ялкынында үзең янмагач?
Хисләрдән калдылар тик сүзләр
Бәхеттән калды тик күз яше.
Барысын томаннар,
Томаннар йоттылар
Ничек соң, ничек соң түзәсең?
Юл буйында ялгыз әрем
Керә минем төшләремә.
Әремнәрнең ачы суты
Булдың ахры йөрәгемә.
Керфекләрең нигә кара булган,
Күзләрең дә кара булмагач?
Яшь йөрәккә нигә утлар салдың,
Ялкынында үзең янмагач?
А-ай…
Яшь йөрәккә нигә утлар салдың,
Ялкынында үзең янмагач?
Китмә дип күземә карыйсың
Күзләреңдә синең кара урман.
Күзләреңдә синең иген кыры,
Тавышыңда тургай моңы.